3 دلیل برای اینکه آهسته دویدن کار نمی کند

آهسته دویدن (هر نوع دیگر تمرین طولانی، آهسته و از راه دور) روش تمرینی مطلوبی نیست. ممکن است کاملاً برای شما بد باشد. اونجا گفتم در اینجا دلیل آن است.

1. این به شما کمک نمی کند که خوب به نظر برسید (این بزرگ است، اینطور نیست؟)

زمان صداقت بیشتر است… دلیل اصلی اینکه مردم می خواهند یک برنامه ورزشی را شروع کنند، زیبا به نظر رسیدن است. ایرادی ندارد.

مطمئناً اکثر مردم نمی‌خواهند مانند یک بدنساز حرفه‌ای به نظر برسند و بیشتر آنها فقط می‌خواهند خوش اندام به نظر برسند. من حدس می‌زنم که یک هیکل ایده‌آل برای اکثر مردم چیزی شبیه به بدن آن مدل‌ها در مجله‌های سلامتی مانند «Men’s Health» یا «Shape» باشد.

حالا برای بررسی واقعیت… چند نفر از افرادی که دویدن دارند (نگاه کنید به تردمیل در باشگاه ها، یا دویدن در خیابان) شبیه آن مدل های پوشش هستند؟ درست است، نه تعداد زیادی (اگر اصلاً وجود داشته باشد!). در واقع اکثر دوندگان خسته، بی حوصله و ناراضی به نظر می رسند (اوه این فقط چهره آنهاست). بدن آنها نرم، لرزان و نه چندان چشمگیر به نظر می رسد.

“اوه، اما شاید آنها تازه شروع کرده اند.” خوب به افرادی که روتین دویدن دارند نگاه کنید. همان افراد، همان فاصله، همان مکان، همان ورزشگاه و غیره. آنها را 3 ماه یا حتی 12 ماه بعد بررسی کنید. آره. همان قیافه یا حتی چاق تر! من شک دارم که همه ما برای کار سخت خود نتیجه می خواهیم. این عادلانه است! اما این چیزی نیست که آهسته دویدن فراهم می کند.

بیشتر مردم به چه چیزی نیاز دارند تا بهتر از الان به نظر برسند؟ 2 چیز ساده عضلات بیشتر (بله حتی زنان – در مکان های مناسب) و چربی کمتر. مطالعات علمی و شواهد دنیای واقعی به ما نشان می دهد که آهسته دویدن هیچ کدام را فراهم نمی کند. بدون اینکه خیلی اهل علم و دانش باشم (که در واقع از آن لذت می برم) در اینجا برخی از نتایج از آن مطالعات آمده است. این نتایج را می‌توان به‌طور تجربی در دوستانی که دویدند، و همچنین من در مشتریانم که قبل از اینکه حقیقت را بفهمند، دویدن می‌کردند، مشاهده کرد.

نتیجه الف: آهسته دویدن به اندازه یک رژیم غذایی خوب، برای کاهش چربی مفید نیست. تغذیه سالم برای کاهش چربی بسیار مفید است. آهسته دویدن چیزی به آن اضافه نمی کند. شوکر!! این هم 10 دقیقه در هفته نیست. 30-50 دقیقه 3 بار در هفته! بیشتر از بسیاری از دوندگان.

نتیجه B: آهسته دویدن هیچ کمکی به افزایش عضله نمی کند. آهسته دویدن کل بدن شما را در حالت گرسنگی قرار می دهد. بدن فکر می کند “من در جنگل گم شده ام به همین دلیل آنقدر دویدم تا راه بیرون را پیدا کنم”. بهترین راه برای زنده ماندن در جنگل چیست؟ این است که تا حد امکان از کالری کمتری استفاده کنیم تا بتوانیم با غذای کمتری زندگی کنیم. چگونه به آن دست یابیم؟ بدن شما با استفاده از قسمت هایی که باید پرتاب شود، کالری آن را فرمان می دهد. فقط ماهیچه ها کالری مصرف می کنند! اوه، چربی سوزی، کالری مصرفی، ماهیچه های زیبا و زیبا وجود دارد.

تا اینجای کار، آهسته دویدن در امتیاز خوب به نظر صفر از دو است. و بدتر می شود! با آهسته دویدن، کارایی بیشتری در دویدن خواهید داشت. راندمان در مصرف بنزین خودرو خوب است. کارایی در دویدن برای خوب به نظر رسیدن بد است! این بدان معنی است که شما از کالری کمتری استفاده می کنید زیرا در دویدن “بهتر” می شوید. وای نه! واقعیت این است که شما باید بیشتر و بیشتر بدوید تا از همان مقدار کالری که قبلاً استفاده می‌کردید استفاده کنید. این فقط به این معنی نیست که آهسته دویدن کار نمی کند، بلکه برعکس عمل می کند!

2. دویدن در «بازی» زندگی به شما کمکی نمی کند

خوب زندگی واقعی تر من تازه از دوران ذخیره ارتش برگشتم. همه مردان در سنگاپور باید این خدمت را به ملت ما انجام دهند. من یک مهندس ارتش هستم. ما چیزها را می سازیم و چیزها را منفجر می کنیم. در تمریناتمان هرگز مجبور به دویدن برای موفقیت در ماموریت هایمان نشدیم. تمام وظایف حیاتی ما مربوط به قدرت بود. هیچ وقت آهسته دویدن به مردان من یا من کمک نمی کرد تا آن وظایف را با موفقیت انجام دهم.

آخرین باری که مجبور شدید از خواب بیدار شوید و 10 کیلومتر بدوید کی بود؟ هرگز؟ بله، من نه. با این حال، درست مانند داستان ارتش من، چیزهای واقعی زندگی به قدرت مرتبط است! حمل یک کودک در حال رشد یک کار قدرتی است. همینطور تعویض لاستیک ماشین، تعویض اثاثیه، حمل مواد غذایی، دویدن با سرعت بعد از اتوبوس وقتی دیر می‌کنید، بالا رفتن از پله‌ها وقتی آسانسور شلوغ است، این فهرست می‌تواند بسیار طولانی شود.

یکی دیگر از ملاحظات زندگی واقعی وضعیت بدن است. اکثر مردم وضعیت بدنی ضعیفی دارند. ما به دلیل زمان زیادی که در محل کار و مدرسه پشت کامپیوتر می گذرانیم، خیلی خمیده ایم. این می تواند باعث سردرد، گردن درد و کمردرد شود (علاوه بر این که تا آنجایی که می توانیم ظاهر خوبی نداشته باشیم). متأسفانه، این وضعیت سر به جلو برای دریافت اکسیژن در حین دویدن کارآمد است و بسیاری از دوندگان این کار را انجام می دهند. پس دویدن وضعیت بد را بدتر می کند!

این نکته بعدی یک نکته نگران کننده است. مدتی را صرف کمک کردن در محلی کردم که افراد مسن برای حمایت اجتماعی و بازی های ساده جمع می شوند. کاملاً مشخص بود که سالمندان شاد و سالم کسانی هستند که قوی، متحرک و بدون کمک می توانند از خود مراقبت کنند. از دست دادن آنها می‌توانستم بفهمم چه کسانی هنوز در وضعیت خوبی هستند و چه کسانی از سلامتی ضعیفی برخوردار هستند. من می خواهم تا آخرین نفس قوی باشم و فکر می کنم شما هم همینطور.

بازی زندگی طولانی است. و بسیاری از سالمندان به دلیل شرایط بهداشتی فلج کننده در تخت خواب یا بی حرکت رها می شوند. حدس بزنید، ظرفیت هوازی در کیفیت زندگی ما با افزایش سن تعیین کننده نیست. دو عامل اصلی تعیین کننده کیفیت زندگی یک فرد مسن قدرت پا و قدرت گرفتن است. اینها شاخص های قدرت و قدرت پایین و بالاتنه هستند (اگر با افزایش سن به طور خاص برای آنها تمرین نکنیم، قدرت و به ویژه قدرت به سرعت از بین می رود). اینها با تمرین مقاومتی حفظ می شوند، نه آهسته آهسته دویدن. بسیاری از سالمندان به دلیل سقوط و تصادفات ناشی از کمبود نیرو، بی حرکت می شوند، نه به این دلیل که هنگام بالا رفتن از پله ها نفس خود را از دست دادند.

3. آهسته دویدن برای سلامتی شما چندان عالی نیست

ضرب المثلی وجود دارد که می گوید من دوست دارم “تو نمی دوی تا تناسب اندام کنی، برای دویدن تناسب اندام می شوی”. درست است، بیش از نیمی از افرادی که یک برنامه دویدن را شروع می کنند در عرض 6 هفته آسیب می بینند. این بالاتر از بسیاری از ورزش های تماسی یا پرخطر مانند راگبی، فوتبال آمریکایی یا اتومبیل رانی است!

اولاً بحث قدرت پا وجود دارد. اکثر مردم در تمام روز کفش می پوشند و در نتیجه پاهایشان ضعیف است. آسیب‌های مچ پا، پاشنه و کف پا مانند پلانتار فاسیاتیس شایع هستند زیرا پاهای اکثر افراد برای تحمل ضربات آماده نیستند.

بیایید تا زانوها حرکت کنیم. هر ضربه پا ۳ تا ۶ برابر وزن بدن تاثیر دارد. همه اینها به مکانیک دویدن، کفش و سطح دویدن بستگی دارد. 3 برابر تخمین کمی است. اغلب اوقات ما مکانیک ضعیف، کفش‌های نامناسب و سطوح بیش از حد سخت داریم. این را با تکنیک ضعیف و شلیک عضلانی (که باز هم به دلیل وضعیت بدنی نامناسب و سبک زندگی غیرفعال ایجاد می‌شود) ترکیب کنید و زانوها بیش از سهم عادلانه خود تأثیر می‌گذارند. برای خانم‌ها، باسن‌های به‌طور طبیعی پهن‌تر و بیومکانیک کمتر ایده‌آل‌شان به این معناست که مشکلات زانو در بین خانم‌هایی که دونده می‌شوند، شایع‌تر است.

هم ترازی ضعیف لگن به این معنی است که حتی قسمت پایین کمر نیز بیشتر از زمین برخورد می کند. با آموزش صحیح، توانبخشی و تغییر در برنامه تمرینی آنها، نه تنها این مشکلات از بین می روند، بلکه نتایج بسیار خوبی نیز به دست می آورند (یعنی عالی به نظر می رسند و بدون درد هستند).

پس چه می توانیم بکنیم؟ خوب من همیشه برای مشتریان باتجربه خود دوی سرعت (سریع یا سریعتر) را پیشنهاد می کنم. یا برای خانم‌ها و مشتریان کم‌تجربه روی یک دوچرخه ثابت می‌دوید. اینها به روش فواصل زمانی انجام می شوند، به عنوان مثال، 30 ثانیه دویدن/دوی سرعت. 90 ثانیه پیاده روی اینها مفاصل ما را نجات می دهند (دویدن سریع برای ماهیچه های ما سخت است نه مفاصل ما، و در مجموع تعداد ضربه ها کمتر است) و نتایج عالی می دهند (اینجا می رویم، دوباره نتایج! آنها مهم هستند!).

دویدن مطمئنا بهتر از تماشای تلویزیون یا گشت و گذار در اینترنت در تمام طول روز است. اما در مقایسه با خطرات احتمالی، واقعاً یک فعالیت بسیار کم سود است. جایگزین های بسیار بهتری مانند دوچرخه سواری سرعت، دویدن سریع (اگر ورزشکاری با شرایط خوبی هستید) و تمرین مقاومتی کل بدن با فواصل استراحت کم وجود دارد. همه این جایگزین‌ها مزایای بسیار بیشتری نسبت به دویدن دارند، زمان کمتری را می‌گیرند (برای موفقیت طولانی‌مدت بسیار مهم است)، و انجام آنها سرگرم‌کننده‌تر است (همچنین برای موفقیت طولانی‌مدت مهم است).

نتیجه:

امیدوارم دونده ها این مقاله را یک حمله شخصی تلقی نکنند. مطمئناً منظورم اینطور نیست. فقط در یک فرهنگ سریع (با زمان بسیار کم برای ورزش) و با سطوح فعلی عدم تحرک، چاقی و سایر شرایط بهداشتی مرتبط با سبک زندگی، ما نمی توانیم چیزی کمتر از تمرین بهینه انجام دهیم. حتی اگر زمان زیادی نصیب ما شده باشد، چرا باید کاری کمتر از آنچه ایده آل است انجام دهیم! از آن تردمیل خارج شوید و به یک برنامه تمرین مقاومتی و تناوبی خوب طراحی شده وارد شوید.