نامه دانشجویان بسیجی دانشکده های فنی دانشگاه تهران به سرلشکر محمد باقری



ساعت: 01:52
تاریخ انتشار: 1301/06/12
کد خبر: 1894586

در پوشش نامه ای سرشار از شور و شوق جوانان از بسیج دانشجویان دانشکده های فنی دانشگاه تهران به سرلشکر پاسدار «محمد باقری» نکاتی را در صفحات مجازی پیرامون موضوع سربازی جستجو کردم.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا ؛ رضا حاتمی در یادداشتی نوشت: در پوشش نامه ای پرشور جوانان از بسیج دانشجویی دانشگاه فنی تهران به سرلشکر پاسدار «محمد باخری» نکاتی را در صفحات مجازی در این خصوص جستجو کردم. خدمت سربازی

ابتدا به دنبال دیدار فرماندهان نظامی کشورهای مختلف جهان با دانشجویان بودم و تنها نتیجه ای که دیدم ملاقات با یک دانشجوی غیرنظامی یا چند دانشجوی نظامی بود.

سپس اعتراض به خدمت سربازی در کشورهای جهان را بررسی کردم و در پاسخ، مطالبی در مورد گروه های مخالف جنگ های وحشیانه دیدم و در هیچ کجای دنیا ندیدم که آنها به خروج خود اعتراض کنند. خدمت سربازی کشورشان!

این دو نکته نشان می دهد که:

1) هیچ کشوری زیرساخت های امنیتی خود را به خطر نینداخته است. ملاحظات امنیتی هر ملتی محافظت در برابر دزدان دشمن است. بنابراین هیچ کشوری اجازه نداشت علناً در این مورد بحث کند و مطالباتی را مطرح کند.

2) هیچ کشوری فرماندهان نظامی را برای پاسخ به سوالات دانشجویان به دانشگاه ها نمی فرستد. زیرا مسائل نظامی اسرار ملت هاست و باید از آن محافظت کرد.

بنابراین دعوت دانشجویان از رئیس ستاد کل نیروهای مسلح و عدم پاسخگویی وی، نشان از بی توجهی ندارد و با برگزاری جلسات متعدد با گروه های مختلف دانشجویی در حضور نمایندگان خود و پاسخگویی به روحیه آنان. با اشاره به اینکه همه ملاحظات در خصوص موضوع سربازی غیر قابل چشم پوشی است، این نشان می دهد که شور جوانی این عزیزان اجازه نمی دهد واقعیت را بپذیرند و همچنان بر طبل خود می کوبند.

سرلشکر پاسدار محمد باقری برای ارتباط مستقیم با مردم صفحه ای در پیام رسان روبیکا (https://rubika.ir/mohammad_bagheri) ایجاد کرد که هرکسی می تواند سوالات خود را بپرسد و پاسخ خود را دریافت کند. همچنین غوغا کردن در مورد یک جنبه حیاتی ارتش بدون مراجعه به این پورتال، اگر مغرضانه نباشد، قطعاً شور و شوق جوانان است.

25 سال از خدمت سربازی ام می گذرد و اتفاقا زمانی در بسیج دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران بودم و امروز با دیدن این نامه تصمیم گرفتم چند کلمه ای صحبت کنم و نسل های بعد از خود را دعوت کنم. من می بینم که اگر عاقلانه رفتار کنند و به دور از شنیدن و نظر دشمنان خود در آمریکائی که مدعی حقوق بشر هستند، قدردان نعمت جمهوری اسلامی ایران باشند. پلیسی که معترض را زیر زانوی خود خفه می کند و به همه اجازه می دهد تا قدرت او را به تصویر بکشند و به او منتقل کنند

اما سردار ما در نظام توحیدی جمهوری اسلامی ایران بر خلاف مشی انساندوستان، فرزندان پرشور ریز و درشت خود و بی توجهی به نجابت، تغییر جایگاه فرمانده و بزرگ، طرح مطالبات نامعقول، تهدید، اما با همه این شرایط، با لبخند، نمی دانم، چیزی به حساب جوانی بی سکوت است.

و در نهایت مودب و معذرت خواهی، صحیح و در شرایط مناسب و با درخواست چند نفر از نمایندگان گروه خود برای حضور در حضور و غیرعلنی مطالبات خود را پیگیری نمایید.