فاجعه سرزمین آب ها و دریاچه ارومیه/ نبض فیروزه گرانبهای آذربایجان در دستان میاندوب



ساعت: 08:16
تاریخ انتشار: 1301/04/12
کد خبر: 1880363

بر اساس اظهارات و برآورد کارشناسان، زرين رود و سيمين رود مياندوب به تنهايي تامين کننده 60 درصد آب درياچه اروميه بوده و از اين رو حيات و خروشان اين رودخانه ها به معناي حيات و احياي درياچه اروميه است.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا ؛ به گزارش اروم نیوز، «سرزمین آب ها» عنوان مستندی تحقیقی است که شنبه شب از شبکه مستند سیما پخش شد. مستندی که توسط مستندساز میداندوآبی با 12 سال تحقیق تهیه شده است.

در این مستند که در مرکز میاندوب تولید شده است، نمایی کامل از کشور آذربایجان ایران است که در 6 قسمت پخش شد و مردم ایران اسلامی به زیبایی، تاریخ و آداب و رسوم مردم این منطقه جغرافیایی نگاه می کنند. ، و در هر شش قسمت این مستند به بررسی مسائل می پردازد.

قسمت اول این مستند «از چشمه تا دریاچه» درباره خشک شدن دریاچه ارومیه، قسمت دوم خلق طبیعت در سرزمین آب و قسمت سوم مستند به حیات وحش می پردازد. سرزمین آبها و قسمت چهارم «بررسی تاریخ و تمدن». این منطقه شامل و قسمت پنجم به تشریح «آداب، آداب و سنن» سرزمین آب می‌پردازد و قسمت ششم تلاشی برای توضیح داستان است. زندگی مردم این منطقه در دوران معاصر.

میاندوبه به «سرزمین آب» معروف است. زمینی با رودخانه های چند ساله و فصلی در مکان های مختلف از جاگاتو و تاتائو گرفته تا آجارلو، غوری چای و لیلان چای.

رودخانه زیبای جراین (جغتای) میاندو که از میان شهر میاندوب می گذرد یکی از رودخانه های پرآب است و اطراف این رودخانه محل تعطیلات ساکنان و تفرجگاهی در کنار رودخانه سیمین است. در محاصره مناظر سرسبز و پل، تاریخ میاندوبه (تاتائو) تاتائو روی آن است که خاستگاه نام میاندوبه نیز محسوب می شود.


«لیلان چای» یکی دیگر از رودخانه‌های جاری در رگه‌های میاندوب است که از کوه‌های سهند آذربایجان شرقی سرچشمه می‌گیرد و در نهایت به زرعین رود این شهر می‌ریزد.

غوری چای و آذرلو چای نیز از رودخانه های جاری در باروک هستند که فصلی بوده و از ارتفاعات سهند سرچشمه می گیرند و پس از عبور از روستاها و شهر باروک به رودخانه زرینه رود میاندوب می پیوندند.

اما آنچه در قسمت اول مستند «سرزمین آب ها» دیدیم موضوع مهم و مهمی به نام دریاچه ارومیه و نقش رودخانه های زیبای میاندوب در حیات آن است.


زرینا رود و سیمینه رود میانوب تامین کننده 60 درصد آب دریاچه ارومیه

بر اساس اظهارات و برآوردهای کارشناسی، زرینه رود و سیمینه رود میاندویاب به تنهایی 60 درصد آب دریاچه ارومیه را تامین می کنند و بنابراین حیات و خروشان این رودخانه ها به معنای حیات و احیای دریاچه ارومیه است.

اما متاسفانه زرعین رود مایه حیات و جواهر خروشان شهر است که در کنار رودخانه سیمین نیمی از آب دریاچه ارومیه را تامین می کند. نفسی برای آوردن آب به دریاچه ارومیه ندارند.

همانطور که در این مستند اشاره شد، زرینه رود میاندوآب با مشکلات زیادی همچون آلودگی و جریان فاضلاب، جمع آوری غیرقانونی شن و ماسه، آسیب رساندن به اکوسیستم و موجودات زنده، تعرض به حریم خصوصی و بستر مواجه است.

اما در این مستند به موضوع نقش زرینه رود و سیمینه رود میاندوب در حیات دریاچه ارومیه و همچنین وضعیت دریاچه ارومیه و دلایل خشک شدن آن پرداخته شده است که در آن پروفسور ناصر آگ ایده های جالبی را ارائه کرده است.


هیچ برنامه ای برای کاهش بخار آب در دریاچه وجود ندارد

پروفسور ناصر آگ، عضو هیأت علمی دانشگاه ارومیه در این باره گفت: وضعیت بحرانی دریاچه ارومیه عمدتاً ناشی از افزایش دمای جهانی، کاهش بارندگی، سدسازی زیاد در حوضه آبریز آن، توسعه بالای کشاورزی است. و برداشت بی رویه آب در مناطق اطراف و قصور حرفه ای و برنامه ریزی و مدیریت نادرست در احداث دریاچه. این چیزی است که تحلیلگران محیط زیست بر آن اتفاق نظر دارند.

آگ در ادامه سخنان خود گفت: در این سال ها از تشکیل ستاد احیای دریاچه ارومیه تاکنون پروژه های متعددی برای احیای دریاچه ارومیه اجرا شده است اما برنامه ای برای کاهش تبخیر آب در دریاچه وجود ندارد. طرح پیشنهادی من که از سال 1384 ارائه کردم “کوچک کردن سطح دریاچه ارومیه” بود. زیرا تنها با کوچکتر کردن دریاچه می توان تبخیر را کاهش داد. متاسفانه از همان دوره با این پیشنهاد مخالفت شد. دلیل آنها بازگرداندن دریاچه به حالت سابق است.

ستاد احیای دریاچه ارومیه در دولت قبل تعادل اکولوژیکی و احیای اکولوژیکی دریاچه ارومیه را تعریف کرده است که بر اساس آن دریاچه حدود 4300 کیلومتر مربع و 15 میلیارد مترمکعب آب خواهد داشت: برای اجرای این طرح و برنامه ریزی و پروژه های بسیاری نیز آغاز شده است. اما از ابتدا مشخص بود که این پروژه ها پاسخ کاملی برای احیای دریاچه ارومیه نبودند، زیرا تغییرات زمین شناسی بستر دریاچه مورد توجه قرار نگرفت.

پروفسور آگ گفت: کف دریاچه ارومیه به دلیل وجود رسوبات زیاد به ویژه رسوبات نمک بالا آمده است. در گذشته که دریاچه بزرگ بود و عمق متوسط ​​آن 6 متر بود، کف آن گل آلود بود و در کف آن نمک وجود نداشت، اکنون حدود 7 میلیارد تن نمک بستر دریاچه را پوشانده است.

وی اذعان داشت: در حال حاضر میانگین عمق دریاچه ارومیه یک متر است که نسبت به سال گذشته کمتر است. زمانی که بارندگی کم باشد، ذخیره آب پشت مخازن سدها نیز بسیار کم است. مسئولان ذیربط باید تا این حد از آب حفاظت کنند. زیرا آب پشت سدها فقط برای احیای دریاچه استفاده نمی شود. این آب برای شرب، کشاورزی و صنعت در منطقه استفاده می شود و طبیعی است که به فکر نیازهای شهر و صنعت باشیم.


این استاد دانشگاه گفت: آب شیرین ورودی به دریاچه ارومیه به دلیل حفر چاه های فراوان در حوضه دریاچه ارومیه – در آذربایجان غربی و آذربایجان شرقی – و همچنین پایین آمدن سطح آب های زیرزمینی شور شده است. چاه های اطراف نیز باید شور شوند. . اکنون بیشتر آب چاه های کشاورزی شور است. بنابراین این روش قابل تداوم نیست و نیاز به تفکر عمیق دارد.

پروفسور آگ خاطرنشان کرد: در حال حاضر بیش از 90 درصد آب در بخش کشاورزی مصرف می شود. ستاد احیای دریاچه ارومیه تلاش زیادی کرده تا این میزان را به 40 درصد برساند. مشخص نیست این طرح تا چه حد موفق بوده است، اما در صورت موفقیت آمیز بودن، تأثیر آن بر دریاچه باید وضعیت دریاچه را بهبود می بخشد.


زرعین رود و سیمینه رود از شناورهای مهم دریاچه ارومیه هستند

به همین مناسبت نماینده مردم میاندو در شورای اسلامی در گفتگو با خبرنگاران با اشاره به معضل دریاچه ارومیه و ضرورت احیای آن گفت: زرین رود و سیمین رود میاندوب دو رودخانه هستند زیباسازی کنید. این شهر را به دریاچه ارومیه حیات بخشید.»

مهدی عیسی زاده افزود: زرعین رود میاندویاب (جغاتو) و سیمینه رود (تاتائو) از شناورهای مهم دریاچه ارومیه هستند و خروشان رودخانه های زرعین و سیمین میاندویاب نویدبخش احیای دریاچه ارومیه و کمبود آب و کم آبی است. از دست دادن نفس این جواهر میاندویاب مانند نابودی دریاچه ارومیه است.

باید گفت توجه به زرعین رود از جنبه های مختلف نه تنها باعث کاهش خسارات ناشی از خشک شدن دریاچه می شود، بلکه با مراقبت و حفظ آب کافی در بستر آن می توان به طور مستقیم از مزایای اقتصادی و فرهنگی نیز بهره برد. از جمله قابلیت تقویت سطح آب های زیرزمینی منطقه، حفظ اکوسیستم رودخانه زرعین، حفظ و ایجاد زیبایی های طبیعی و احیای تالاب های پایین دست و تقویت طبیعت گردی در منطقه، بهبود اقلیم منطقه و ایجاد زیبایی های بصری. و پویایی اجتماعی، ایجاد روحیه خوش بینی و رفع اضطراب از بین رفتن کشاورزی در منطقه و سایر مواردی که کارشناسان و علاقمندان شهرستان می توانند در ادامه این موضوع به بحث و بررسی بپردازند.

انتهای پیام/