غلبه بر موانع ترافیک فعال


مردی با ژاکت قرمز دوچرخه سواری با کوله پشتی

حمل و نقل فعال دارای مزایای زیست محیطی ، بهداشتی و اقتصادی قابل توجهی است. ترویج شیوه های حمل و نقل فعال ، از جمله پیاده روی ، دوچرخه سواری و ویلچر یا ویلچر ، می تواند فعالیت بدنی را افزایش دهد ، هم برای افراد و هم برای جامعه مفید باشد و در کاهش آلودگی هوا نقش ایفا کند.

در برخی مناطق ، حمل و نقل فعال می تواند به طور کامل جایگزین استفاده از وسایل نقلیه موتوری شود. با این حال ، اغلب اوقات ، فعالیت بدنی را می توان با اتومبیل یا وسایل نقلیه عمومی ترکیب کرد تا جایگزین بخش هایی از سفر شود. با این حال ، مشارکت در حمل و نقل فعال بین جوامع شهری ، حومه ای و روستایی بسیار متفاوت است. این تفاوت تا حد زیادی به موانع شخصی ، محیطی و فرهنگی مربوط می شود که مانع پذیرش حمل و نقل فعال می شود. تشویق مردم به استفاده از روشهای حمل و نقل فعال مستلزم شناسایی و رفع این موانع است.

یکی از موانع حمل و نقل فعال ، در دسترس بودن منابع و زیرساخت ها در جامعه برای واقع بینانه شدن آن است. به عنوان مثال ، شاخص تناسب اندام ایالات متحده شامل ارزیابی پیاده روی بر اساس نحوه انجام کارهای خوب و فعالیت های پیاده به جای نیاز به ماشین است. شهرهای بزرگ نرخ پیاده روی بیشتری نسبت به شهرهای کوچکتر دارند که تراکم کمتری دارند و دسترسی چندانی به پیاده روها ، مسیرهای دوچرخه سواری و حمل و نقل عمومی ندارند.

سایر عوامل م theثر بر تصمیم پیاده روی و دوچرخه سواری ، دسترسی و شرایط پیاده روها ، مسیرهای دوچرخه سواری ، مسیرهای چند منظوره و انواع وسایل حمل و نقل عمومی است. موانع مهم احتمالی نیز وجود پارکینگ و محل نگهداری دوچرخه و همچنین فضایی برای تعویض و دوش گرفتن بعد از سفر است. اگر به این منابع دسترسی دارید ، می توانید پیاده یا دوچرخه را برای حمل و نقل آسان کنید.

یکی دیگر از موانع حمل و نقل فعال ، ایمنی واقعی و قابل درک است. با توجه به زیرساخت ها و فرهنگ در برخی از شهرها ، این مکان برای عابران پیاده و دوچرخه سواران ایمن تر است ، بنابراین تعداد مرگ و میر عابران پیاده کمتر است و افراد و خانواده ها فعالتر هستند. جوامع بدون پیاده رو ، مسیرهای دوچرخه سواری ، گذرگاه های ایمن جاده و نور کافی قطعاً کمتر در حمل و نقل فعال دخیل خواهند بود. علاوه بر این ، از آنجا که “ایمنی در تعداد” وجود دارد ، مکانهایی که پیاده روی و دوچرخه سواری در آنها رایج است معمولاً ایمن تر هستند زیرا رانندگان از حضور آنها آگاه تر هستند. هنگامی که دوچرخه سواران و عابران پیاده کمتر دیده می شوند ، رانندگان ممکن است آنقدر مراقب نباشند که ایمنی را نگران کننده تر می کند.

فرهنگ جامعه می تواند مانعی برای حمل و نقل فعال باشد. در مکان هایی که حمل و نقل فعال و استفاده از وسایل نقلیه عمومی عادی است ، مردم بیشتر احتمال دارد ماشین خود را در خانه بگذارند و برای کار یا تفریح ​​پیاده روی یا دوچرخه سواری کنند. متأسفانه ، بسیاری متوجه می شوند که جامعه آنها نه به دلیل کمبود زیرساخت ها و نه به دلیل نگرش شهروندان از حمل و نقل فعال پشتیبانی نمی کند. تقریباً تعداد کمی از افراد عادت به حمل و نقل فعال را شروع یا حفظ می کنند ، اگر این امر به طور کلی توسط هنجارها یا سیاست های جامعه پذیرفته نشده و مورد حمایت قرار نگیرد.

عوامل شخصی نیز می توانند یک عامل محدود کننده باشند. اعتماد فرد به مزایای سلامتی ، زیست محیطی و اقتصادی می تواند بر تصمیم او برای مشارکت در حمل و نقل فعال تأثیر بگذارد. زمان اضافی پیش بینی شده برای پیاده روی یا دوچرخه سواری به جای رانندگی نیز یک مانع است ، اما جالب است بدانید که اکثر مردم زمان مورد نیاز برای سفرهای فعال را بیش از حد برآورد می کنند. آمادگی جسمانی و توانایی طی مسافت های طولانی با پای پیاده یا دوچرخه نیز می تواند نگران کننده باشد ، به ویژه اگر این مسیر شامل تپه ها باشد. ترکیب پیاده روی با وسایل نقلیه عمومی برای سفرهای طولانی تر یا استفاده از دوچرخه برقی برای کمک می تواند شدت را کاهش داده و لذت بخش تر شود. در حالی که حمل و نقل فعال تقریباً ارزانتر از رانندگی با ماشین است ، هزینه دوچرخه و سایر تجهیزات می تواند برخی از آنها را در ابتدا محدود کند. اشتراک دوچرخه و مشوق های مالی برای خرید دوچرخه می تواند این نگرانی را کاهش دهد. در نهایت ، آب و هوا می تواند عامل مهمی باشد. آب و هوای گرم ، سرد یا بارانی می تواند به طور معقول حمل و نقل فعال را محدود کند ، به خصوص اگر شما از یک لباس حرفه ای استفاده می کنید.

بسیاری از این موانع را می توان با آگاهی از مزایای سفرهای فعال ، در دسترس بودن زیرساخت ها ، منابع برای حمایت از پیاده روی و دوچرخه سواری و مشاوره در مورد حمل و نقل ایمن و راحت ، برطرف کرد. حمایت از تغییر سیاست و محیط ساخته شده می تواند به عنوان یک تلاش محلی مثر باشد. آموزش رانندگان ، عابران پیاده و دوچرخه سواران در مورد قوانین راهنمایی و رانندگی و ایمنی می تواند به تغییر فرهنگ کمک کند. با افزایش دید وسایل نقلیه عمومی ، پیاده روی و دوچرخه سواری همراه با رویدادها در خیابان های باز اجتماع ، می توانید آگاهی را افزایش داده و تردد فعال را عادی کنید. به هر حال ، گسترش دسترسی به حمل و نقل فعال می تواند جوامع را عادل تر ، سالم تر و از نظر اقتصادی سالم تر کند.

نویسنده: Brian B. Parr ، Ph.D. ، FACSM ، ACSM-CEP ، University of South Carolina Aiken

دیدگاهتان را بنویسید