رسانه آزاد؛ از توهم تا واقعیت



ساعت: 20:54
تاریخ انتشار: 1401/03/25
کد خبر: 1856309

مالکیت رسانه به اندازه سرمایه گذاری در گذشته سودآور نیست و باعث می شود ثروتمندان بخواهند از رسانه هایی که در اختیار دارند برای پیشبرد یک برنامه سیاسی یا اقتصادی خاص استفاده کنند.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا ؛ به نقل از صبح توس; اگر نگاهی گذرا به رسانه های جهان بیندازیم، متوجه می شویم که رسانه های مستقل مانند یک شعار هستند. در حال حاضر سیاست کنترل رسانه ها با روش سنتی فاصله دارد. دولت ها سعی می کنند این کار را از طریق تقسیم بندی ها و دستورالعمل ها انجام دهند، در حالی که شرکت های بزرگ با تأثیرات مالی به اهداف خود می رسند.

واقعیت این است که داشتن یک رسانه به اندازه سرمایه گذاری در گذشته سودآور نیست و رسانه ها بخواهند یک برنامه سیاسی یا اقتصادی خاص را دنبال کنند تا رویکرد حرفه ای نسبت به رسانه ای که دارند. یعنی می خواهند برای خود درآمد کسب کنند.

به یک معنا، افراد و سازمان‌هایی که قرار است بر رسانه‌ها نظارت داشته باشند به ابزارهایی تبدیل می‌شوند که رسانه‌ها را هدایت می‌کنند. در چنین شرایطی، حتی اگر خبرنگاران تلاش کنند مستقل باشند و استقلال خود را حفظ کنند، نمی توانند منافع رسانه ای را در گزارشگری نادیده بگیرند که می تواند به ماهیت حامیان مالی آسیب برساند.

رسانه ها برای اینکه در رقابت با فضای مجازی عقب نمانند، کیفیت کار خود را بسیار پایین آورده اند. رسانه های دیجیتال در حال حاضر به سمتی حرکت می کنند که گزارش ها و اخبار با کیفیت پایین را بیشتر مشاهده کنند.

رسانه های مکتوب نیز به استانداردهای سختگیرانه و تبلیغات محلی و سطح پایین خود که تا چند سال پیش مردود بودند پایان دادند. در نتیجه، نشریات مجبور شدند برای جلوگیری از ایجاد مشکلات جدی در تبلیغات گسترده پیش بروند.

شکل جدید نفوذ سرمایه داری در رسانه ها یکی از مراکز متعددی است که طرفدار سخاوت است. وقتی درآمد تبلیغات روزنامه تمام می شود و روزنامه ها دیگر نمی توانند خوانندگان را متقاعد کنند که برای اخبار باکیفیت پول بپردازند، مؤسسات خیریه شروع به کار می کنند. این بنیادها به دنبال تزریق پول به سازمان های خبری در سراسر جهان هستند.

رایج ترین آنها بنیاد گیتس است که به دنبال پوشش مسائل آموزشی و بهداشتی به شیوه خود است و رسانه ها را تحت فشار قرار می دهد تا فعالیت های این بنیادها را به دلخواه پوشش دهند.

رسانه ها دیگر نمی توانند انتظار دریافت تبلیغات را داشته باشند. از سوی دیگر با توجه به هزینه های رسانه، سرمایه گذاران تبلیغاتی تنها می توانند بدون هیچ چشمداشتی در یک رسانه تبلیغ کنند و تنها انتظار جذب مخاطب را نداشته باشند.

چه بخواهیم و چه نخواهیم این رابطه باید هر جا که می شود ادامه پیدا کند و معلوم نیست رسانه ها می توانند برنده این ماجرا باشند یا مردی که بیشترین پول را می پردازد برای منافع خودش فاحشه می شود.

عامر روبهکش، کارشناس رسانه

پایان پیام/