تفاوت بین پرخوری عصبی و بی اشتهایی

دو شایع ترین اختلالات خوردن (معمولاً بیشتر به زنان نسبت داده می شود تا مردان) بی اشتهایی و پرخوری عصبی هستند. و اگرچه هر دو بسیار شبیه به هم هستند، بی اشتهایی بیشتر به دلیل خوردن ناکافی است که به نوبه خود منجر به دریافت کالری ضعیف برای فرد مبتلا می شود، و بولیمیا جایی است که فرد مبتلا بلافاصله پس از خوردن غذا استفراغ می کند که از هضم و جذب غذا جلوگیری می کند.

پرخوری عصبی – (پرخوری عصبی) جایی است که فرد مبتلا مقادیر زیادی غذا (اغلب خیلی سریع) می‌خورد و به دنبال آن استفراغ خود به خود، مصرف ملین‌ها، محرک‌ها یا دیورتیک‌ها و ورزش (قبل از هضم غذا) به عنوان راهی برای خلاص شدن از شر بدن مصرف آن

اگرچه این بیماری سال هاست که وجود دارد (اولین مورد ثبت شده توسط یک روانپزشک بریتانیایی در سال 1979 بود)، پرخوری عصبی هنوز به عنوان یک بیماری نسبتا جدید در نظر گرفته می شود. و به همین دلیل، هنوز اطلاعات زیادی در مورد شیوع این بیماری وجود ندارد که عمدتاً به دلیل دشواری تشخیص آن در فرد مبتلا است.

با این حال، اطلاعات کمی در مورد این بیماری نشان می‌دهد که این بیماری در زنانی که از خانواده‌های کم درآمد، ورزشکاران، رقصنده‌ها و ژیمناست‌ها هستند، بیشتر دیده می‌شود. در حالی که سه مورد آخر در اختیار فرد مبتلا قرار می گیرد که تلاش می کند به بدن کامل برسد.

بی اشتهایی – (بی اشتهایی عصبی) جایی است که فرد مبتلا درک غیرطبیعی از تصویر بدن دارد، وسواس داشتن اندام فوق العاده باریک – در نتیجه ترس از افزایش وزن. این معمولاً با محدودیت غیرمنطقی/ناسالم غذا است که اغلب منجر به کاهش وزن سریع برای فرد مبتلا می شود.

احتمال ابتلای یک زن به بی اشتهایی حدود 1٪ تخمین زده می شود، در حالی که برای یک مرد کمتر از 0.1٪ است، اما این زمانی است که محدوده سنی بین 15 تا 20 سال برای هر دو باشد.

عجیب است که بی اشتهایی در واقع به معنای از دست دادن اشتها است، اما مبتلایان به بی اشتهایی این کاهش را ندارند و فقط به نظر می رسد که آن را دارند. از آنجایی که مصرف غذا معمولاً با خودزنی محدود می شود.

شباهت های این دو –

1. در زنان بیشتر از مردان شایع است.

2. بوی بد دهان.

3. سردی دست ها و پاها به دلیل از دست دادن چربی، فشار خون پایین و گردش خون بد است.

4. قاعدگی نامنظم.

5. رشد ضعیف مو (تلوژن افلویویووم).

6. رشد ضعیف ناخن، حساس و دردناک (پارونیشی).

7. افسردگی حاد.

8. شکایات پوستی مانند: عفونت های قارچی دست ها (اینترتریگوی بین دیجیتالی)، خارش سراسر بدن (خارش)، بثورات پوستی، آکنه، درماتیت، تغییر رنگ در دست ها، انگشتان پا و صورت (اکروسیانوز)، ترک های پوستی (striea distensea) ، ظاهر پوست خالدار (livedo reticularis) و زخم های دهان (استوماتیت زاویه ای).

تفاوت بین این دو –

1. افراد مبتلا به بی اشتهایی غذا نمی خورند، در حالی که مبتلایان به بولیمیا این کار را می کنند، اگرچه مبتلایان به بولیمیا سعی می کنند مستقیماً پس از آن (بیشتر با استفراغ) پاکسازی کنند. در مورد مبتلایان به بی اشتهایی، مورد دوم صادق نیست.

2. افراد مبتلا به بی اشتهایی این تصور را دارند که بدن آنها به شدت اضافه وزن دارد، در حالی که افراد مبتلا به پرخوری عصبی چنین تصوری ندارند. با این حال، آنها از روش های شدید برای دستیابی به اندام فوق العاده باریک مورد نظر خود استفاده می کنند.